| « starszy artykuł | nowszy artykuł » |
15 niezwykłych faktów o kosmosie
Joe Monster (nadesł. moonshield) | Czw 16-09-2010 04:54
Minęło ponad 40 lat od czasu, kiedy człowiek postawił nogę na Księżycu. Czego przez ten czas dowiedzieliśmy się o kosmosie? Oto kompilacja faktów prawdziwie nie z tej Ziemi.

Światło tych zagadkowych obiektów dociera do nas z najodleglejszych części wszechświata, pomagając naukowcom dowiedzieć się czegoś więcej o początkowych etapach istnienia. Dowiedzieli się oni, że kwazar to tak naprawdę ogromna galaktyka, w centrum której znajduje się potężna czarna dziura. Te obiekty potrafią emitować nawet 1000 razy więcej energii niż cała galaktyka Drogi Mlecznej.

W szkole zapewne obiło ci się o uszy, że istnieją planety gazowe, ale czy wiedziałeś, że np. taki Saturn mógłby dryfować w wodzie? Gęstość planety wynosi 0,687g/cm3, natomiast wody 0,998g/cm3. Saturn byłby więc świetną kaczuchą w największej wannie wszechświata.

Tu, na Ziemi, ciecze mają tendencję do płynięcia w dół. W stanie nieważkości jednak każda ciecz samoczynnie uformuje się w kulę. Jest to napięcie powierzchniowe, czyli to samo zjawisko, które ustala "poziom morza" na powierzchni planety. Być może wysłani na orbitę studenci wymyśliliby nowe ciekawe gry alkoholowe z wykorzystaniem tego fenomenu. Powiedzenie "stan nieważkości" nabiera zupełnie nowego znaczenia.

Siły pływowe sprawiają, że każdego roku Księżyc oddala się od Ziemi o 3,8 cm i zmierza w kierunku Wenus. W wyniku tego nasza planeta zwalnia swoje obroty o 0,002 sekundy w ciągu stulecia.

Wierzcie lub nie, ale światło słoneczne, które teraz widzimy, ma tak naprawdę 30 000 lat. Tyle czasu potrzebowała energia wytworzona we wnętrzu Słońca na przedostanie się do jego zewnętrznych warstw. Stamtąd w formie światła dociera do Ziemi w przeciągu 8 minut.

W 1986 roku Duncan Waldron odkrył asteroidę krążącą wokół Słońca po eliptycznej orbicie i naśladującą ziemską rotację. Jako że sprawiała wrażenie podążającej za Ziemią, nazywano ją czasem Drugim Księżycem. Od tamtej pory odkryto jeszcze co najmniej trzy podobne obiekty.

Dwa metale złączone w przestrzeni kosmicznej z czasem się ze sobą scalą. W ziemskich warunkach efekt ten powstrzymuje utlenianie się powierzchni metali. Potrzeba jednak czegoś więcej, aby tak po prostu je połączyć i w latach 60. natychmiastową fuzję metali uznano za mit.

W przestrzeni kosmicznej ludzie są wyżsi o ok. 5 cm. Grawitacja na naszej planecie sprawia, że kręgosłup nie może się w pełni rozciągnąć. Zła wiadomość dla astronautów jest taka, że po powrocie na Ziemię kręgosłup wraca do swoich standardowych rozmiarów.

W 2004 roku astronomowie odkryli gwiazdę, której wnętrze jest tak naprawdę ogromnym diamentem. To bryła skrystalizowanego węgla o średnicy 1500 km i szacowanej wadze... 10 kwadrylionów karatów. W skali kosmicznej gwiazda znajduje się dosyć blisko nas, bo oddalona jest o 50 lat świetlnych. Elizabeth Taylor już szykuje się do testów na astronautę.

Każdej sekundy Słońce wyrzuca ogromną ilość swej masy (ok. 1 mln ton) poprzez tzw. wiatr słoneczny. Całkiem prawdopodobne jest to, że w bardzo odległej przyszłości ono również zmieni się diamentową gwiazdę.

Księżyc, jak wiemy, pozbawiony jest atmosfery. Ci, którzy postawili na nim stopę, mogą być pewni, że ich odciski pozostaną tam na miliony lat. Dopóki oczywiście w to miejsce nie trafi jakiś meteoryt lub grupka natrętnych kosmicznych turystów w przyszłości.

Podczas pierwszych misji Apollo astronauci zwracali uwagę na dziwną poświatę, która pojawiła się na horyzoncie Księżyca, myśląc, że to atmosfera. Jak się okazało, były to naładowane przez oddziaływanie Słońca drobinki księżycowego gruntu. Są naelektryzowane na tyle mocno, że w niskim polu grawitacyjnym Księżyca potrafią lewitować.

Może to zabrzmieć dziwnie, ale jeden dzień trwa na Wenus dłużej, niż tamtejszy rok. Wenus potrzebuje 225 ziemskich dni na okrążenie Słońca, ale aż 243 dni zajmuje planecie obrót wokół własnej osi.

Planety w układach słonecznych to nie jedyne ciała niebieskie, które posiadają satelitów. Cała Droga Mleczna posiada co najmniej 15 satelitów w postaci innych galaktyk. Tak jak Księżyc związany jest grawitacyjnie z Ziemią, tak one powiązane są z całą naszą galaktyką.

Na Plutonie, do niedawna pełnoprawnej planecie, temperatura sięga nawet minus 230 stopni. Co to oznacza? Mniej więcej tyle, że lód na tej karłowatej planecie jest twardszy od stali. Nie trzeba dodawać, że na Plutonie twoje sutki naprawdę są w stanie ciąć szkło.
#1. Kwazary

Światło tych zagadkowych obiektów dociera do nas z najodleglejszych części wszechświata, pomagając naukowcom dowiedzieć się czegoś więcej o początkowych etapach istnienia. Dowiedzieli się oni, że kwazar to tak naprawdę ogromna galaktyka, w centrum której znajduje się potężna czarna dziura. Te obiekty potrafią emitować nawet 1000 razy więcej energii niż cała galaktyka Drogi Mlecznej.
#2. Lekkie planety

W szkole zapewne obiło ci się o uszy, że istnieją planety gazowe, ale czy wiedziałeś, że np. taki Saturn mógłby dryfować w wodzie? Gęstość planety wynosi 0,687g/cm3, natomiast wody 0,998g/cm3. Saturn byłby więc świetną kaczuchą w największej wannie wszechświata.
#3. Ciecz w kosmosie

Tu, na Ziemi, ciecze mają tendencję do płynięcia w dół. W stanie nieważkości jednak każda ciecz samoczynnie uformuje się w kulę. Jest to napięcie powierzchniowe, czyli to samo zjawisko, które ustala "poziom morza" na powierzchni planety. Być może wysłani na orbitę studenci wymyśliliby nowe ciekawe gry alkoholowe z wykorzystaniem tego fenomenu. Powiedzenie "stan nieważkości" nabiera zupełnie nowego znaczenia.
#4. Żegnaj, Księżycu

Siły pływowe sprawiają, że każdego roku Księżyc oddala się od Ziemi o 3,8 cm i zmierza w kierunku Wenus. W wyniku tego nasza planeta zwalnia swoje obroty o 0,002 sekundy w ciągu stulecia.
#5. Stare światło

Wierzcie lub nie, ale światło słoneczne, które teraz widzimy, ma tak naprawdę 30 000 lat. Tyle czasu potrzebowała energia wytworzona we wnętrzu Słońca na przedostanie się do jego zewnętrznych warstw. Stamtąd w formie światła dociera do Ziemi w przeciągu 8 minut.
#6. Dodatkowy księżyc?

W 1986 roku Duncan Waldron odkrył asteroidę krążącą wokół Słońca po eliptycznej orbicie i naśladującą ziemską rotację. Jako że sprawiała wrażenie podążającej za Ziemią, nazywano ją czasem Drugim Księżycem. Od tamtej pory odkryto jeszcze co najmniej trzy podobne obiekty.
#7. Spawanie na zimno

Dwa metale złączone w przestrzeni kosmicznej z czasem się ze sobą scalą. W ziemskich warunkach efekt ten powstrzymuje utlenianie się powierzchni metali. Potrzeba jednak czegoś więcej, aby tak po prostu je połączyć i w latach 60. natychmiastową fuzję metali uznano za mit.
#8. Dodatkowe centymetry

W przestrzeni kosmicznej ludzie są wyżsi o ok. 5 cm. Grawitacja na naszej planecie sprawia, że kręgosłup nie może się w pełni rozciągnąć. Zła wiadomość dla astronautów jest taka, że po powrocie na Ziemię kręgosłup wraca do swoich standardowych rozmiarów.
#9. Diamentowa gwiazda

W 2004 roku astronomowie odkryli gwiazdę, której wnętrze jest tak naprawdę ogromnym diamentem. To bryła skrystalizowanego węgla o średnicy 1500 km i szacowanej wadze... 10 kwadrylionów karatów. W skali kosmicznej gwiazda znajduje się dosyć blisko nas, bo oddalona jest o 50 lat świetlnych. Elizabeth Taylor już szykuje się do testów na astronautę.
#10. Kurczące się Słońce

Każdej sekundy Słońce wyrzuca ogromną ilość swej masy (ok. 1 mln ton) poprzez tzw. wiatr słoneczny. Całkiem prawdopodobne jest to, że w bardzo odległej przyszłości ono również zmieni się diamentową gwiazdę.
#11. Ślady na wieczność

Księżyc, jak wiemy, pozbawiony jest atmosfery. Ci, którzy postawili na nim stopę, mogą być pewni, że ich odciski pozostaną tam na miliony lat. Dopóki oczywiście w to miejsce nie trafi jakiś meteoryt lub grupka natrętnych kosmicznych turystów w przyszłości.
#12. Lewitacja magnetyczna

Podczas pierwszych misji Apollo astronauci zwracali uwagę na dziwną poświatę, która pojawiła się na horyzoncie Księżyca, myśląc, że to atmosfera. Jak się okazało, były to naładowane przez oddziaływanie Słońca drobinki księżycowego gruntu. Są naelektryzowane na tyle mocno, że w niskim polu grawitacyjnym Księżyca potrafią lewitować.
#13. Długi dzień

Może to zabrzmieć dziwnie, ale jeden dzień trwa na Wenus dłużej, niż tamtejszy rok. Wenus potrzebuje 225 ziemskich dni na okrążenie Słońca, ale aż 243 dni zajmuje planecie obrót wokół własnej osi.
#14. Satelity Drogi Mlecznej

Planety w układach słonecznych to nie jedyne ciała niebieskie, które posiadają satelitów. Cała Droga Mleczna posiada co najmniej 15 satelitów w postaci innych galaktyk. Tak jak Księżyc związany jest grawitacyjnie z Ziemią, tak one powiązane są z całą naszą galaktyką.
#15. Zimna stal

Na Plutonie, do niedawna pełnoprawnej planecie, temperatura sięga nawet minus 230 stopni. Co to oznacza? Mniej więcej tyle, że lód na tej karłowatej planecie jest twardszy od stali. Nie trzeba dodawać, że na Plutonie twoje sutki naprawdę są w stanie ciąć szkło.
| « starszy artykuł | nowszy artykuł » |
Masz uwagi do artykułu - znalazłeś błąd, literówki, źródło? Napisz do redakcji
:: Najpotworniejsze w tym tygodniu
:: Newsy z kategorii
19.06
· Jak nie budować domu (47)
· Pokaż mi jak trzymasz papierosa, a powiem ci kim jesteś (41)
· Z tymi opakowaniami jest coś nie tak... (15)
· Czyja to córka? (28)
· Zwierzęcy dentysta (7)
· Terminologia techniczna filmów pornograficznych III (23)
· Nicole Kelly - Miss Iowa 2013 (24)
· Pokój, w którym umarł Michael Jackson (8)
· Meble z Ikei, czyli Lego dla dorosłych (16)
· Rebeliancki głos internetu VIII (26)
· Śmierć lubi robić sobie jaja (17)
· Mój tata jest dla mnie jak ojciec (28)
· Ukryta zbrojownia (16)
· Uśmiechnięte dziewczyny (15)
· Stare polskie plakaty filmowe (18)
18.06
· Czynności, które zdarza Ci się wykonywać po śmierci (45)
· Hej, kochanie! (12)
· Która z nich to matka, a która córka? (55)
· Teoria zaliczania sesji okiem wykładowcy (39)
· Walczyli o majątek po babci, gdy nagle... (15)
· Jak nie budować domu (47)
· Pokaż mi jak trzymasz papierosa, a powiem ci kim jesteś (41)
· Z tymi opakowaniami jest coś nie tak... (15)
· Czyja to córka? (28)
· Zwierzęcy dentysta (7)
· Terminologia techniczna filmów pornograficznych III (23)
· Nicole Kelly - Miss Iowa 2013 (24)
· Pokój, w którym umarł Michael Jackson (8)
· Meble z Ikei, czyli Lego dla dorosłych (16)
· Rebeliancki głos internetu VIII (26)
· Śmierć lubi robić sobie jaja (17)
· Mój tata jest dla mnie jak ojciec (28)
· Ukryta zbrojownia (16)
· Uśmiechnięte dziewczyny (15)
· Stare polskie plakaty filmowe (18)
18.06
· Czynności, które zdarza Ci się wykonywać po śmierci (45)
· Hej, kochanie! (12)
· Która z nich to matka, a która córka? (55)
· Teoria zaliczania sesji okiem wykładowcy (39)
· Walczyli o majątek po babci, gdy nagle... (15)
:: Jak to drzewiej bywało
:: Linki sponsorowane
:: Polecamy te strony
:: Reklama


#4 - to prawda, że Księżyc się oddala, ale co niby ma znaczyć "w stronę Wenus"? Jakim cudem miałby się kierować w kierunku, który zmienia się w ciągły i skomplikowany sposób w stosunku do układu Ziemia-Księżyc?
To nie siły pływowe oddalają Księżyc tylko Księżyc jest powodem występowania pływów.
#5 -> wikipedia -> punkt libracyjny. Nic niezykłego.
#9 - diamenty powstające w kosmosie sa trochę inne od ziemskich. Co więcej sa jednym ze skladników pyłu kosmiczego, który obficie spada na powierzchnię ziemi.
#10 - Słońce "nie dożyje" tego stadium.
Autor się nie popisał.
Nic bardziej mylnego. Słońce owszem odchudza się, ale odchudzanie gwiazdy ma troszeczkę inny przebieg niż hollywoodzkich gwiazdeczek. Najpierw zacznie się dusić z powodu braku paliwa ( wodoru ). Gdy zacznie spalać hel, spuchnie i zrobi się czerwone na gębie. W końcowej fazie tej kosmicznej anoreksji mrugnie okiem i zwymiotuje wszystko to, co mu zostało.
Niestety skąpiradło zostawi sobie diamentowe jądro...
#4 Księżyc zmierza w kierunku Wenus? to może Słońca albo Marsa?... tak samo prawdziwe. Wenus porusza się bez przerwy, więc nasz satelita raz się oddala od niej, raz zbliża.
Na pewno oddala się od Ziemi.
#5 To nie jest to samo światło... ale na szczęście reszta artykułu nie wprowadza w błąd.
#12. Lewitacja magnetyczna? Chyba elektrostatyczna...
to tak jakby dać info kosmitom "walcie TU !"
a swoją drogą ciekawy musiałby być swobodny dryf rzadkiej kupy w dalekim kosmosie, może powstałaby z tego jakaś gówniana planeta...
pl - ustala "poziom morza" na powierzchni planety
ang - form as a horizontal surface on Earth
... to nie to samo... i to bardzo nie to samo ...
( woda w szklance nie musi być na poziomie morza, a też formuje pozioma powierzchinie )
Dobra, dobra. Chwila. Chcesz sobie skomentować lub ocenić komentujących?
Zaloguj się lub zarejestruj jako nieustraszony bojownik walczący z powagą