Kolejarz komsomolec - czyli bojownik w służbie kolei:)

Długo nic nowego nie było. W kwietniu byłem na wycieczce zakładowej w Wiedniu, i chciałem tu zamieścić notkę z wyjazdu. Pisałem ją baaaaardzo długo, i gdy dziś chciałem ją tu wrzucić - niechcący skasowało mi się wszystko. To po prostu ukoronowanie tego całego "pięknego" dnia... Gdyby ten blog był na onecie, to rzucałbym mięsem dalej niż widzę, ale postaram się powstrzymać i pokrótce streścić cały ten cudowny dzień. A skoro mam bloga, to mam miejsce żeby się gdzieś wyżalić, ale zastrzegam, że pisarz ze mnie żaden, jedziemy:

Nie wiem jak inni, ale zawsze czytam cały spam jaki do mnie przychodzi. Z czystej ciekawości, kto chce mi dziś przedłużyć fujarę, jakie proszki chce mi wcisnąć, albo jakie programy mogę kupić za 1.99 $. Lecz dziś doszła do mnie taka wiadomość, która mnie rozwaliła totalnie. Pisownia, składnia, wszystko oryginalne:

Fotki po domniemanej dniówce. Zrobiłem krótką wycieczkę po Gliwicach - Łabędach.

Wspaniały dzień. No nic lepszego nie mogło mnie spotkać. Jak ktoś mówił: "Jedynymi rzeczami nieskończonymi jest wszechświat i ludzka głupota, choć co do wszechświata - mogę się mylić.". Ja biję to wszystko na głowę i tyłek. Dlaczego? Posłuchajmy.

Zasadniczo nie wierzę w przeznaczenie. Choć czasami miewam momenty, gdy wydaje mi się, że w idei przeznaczenia jest coś głębszego. Tak właśnie się dzisiaj zastanawiałem, czy na pewno nasz los nie jest nam pisany, czy są to po prostu zbiegi okoliczności?. Jak do tego doszło? Już wyjaśniam.

Długo nic nowego nie było. Blog rządzi się swoimi prawami, toteż częstotliwość nowych notek mam różną. Talent pisarski u mnie średni, więc i notki bywają różne, lecz idźmy za ciosem.

Pierwsza notka - alleluja i do przodu!