Bloga rytm naturalny...

Powyższą definicję cytuję za Wielkim Słownikiem Wyrazów Obcych PWN pod redakcją Mirosława Bańko, Warszawa 2005.

Cytuję, bo czasem oskarżany jestem o demagogię (słownik zaznacza, że jest to pejoratywne) i chciałbym sprawę wyjaśnić.

Rzeczywiście, próbuję przekonywać i pozyskiwać zwolenników. Czy zdobywać wpływy - kwestia dyskusyjna - ale załóżmy, że tak. Do tej pory się zgadza.

Odwoływanie się do powszechnych emocji - OK, rzeczywiście próbuję przekonać, że mój świat to świat oparty na sprawiedliwości, a prawo, które proponuję, jest moralne. "Sprawiedliwe", "moralne" - to słowa mające pozytywny wydźwięk i budzące pozytywne emocje. Jednak nie może być to zarzut ze strony kogokolwiek, kto twierdzi, że system, jaki sam promuje, jest sprawiedliwy i moralny, bo wówczas oponent zarzuca mi coś, co sam robi. Chyba, że jest hipokrytą, a moralność, owszem, stosuje - Kalego.

Odwoływanie się do powszechnych przesądów - bzdura. Proszę mi jakieś pokazać. Z reguły robię wręcz przeciwnie: próbuję obalać powszechne przesądy. Na przykład taki, że "demokracja to najlepszy z istniejących w historii ustrojów i koniec dyskusji". Nie nazywam przesądem twierdzenia, że jest najlepszy - ale mnóstwo ludzi uważa, że nie ma tu miejsca na jakąkolwiek dyskusję, co już uważam za przesąd i walczę z nim z całych sił.

Odwoływanie się do powszechnych oczekiwań - kolejna bzdura. Powszechnie to występuje człowiek, który chce, żeby państwo za niego decydowało w istotnych sprawach, opiekowało się nim, zapewniało mu "darmową" edukację, służbę zdrowia, i zwalniało z odpowiedzialności i konieczności podejmowania trudnych decyzji. Świata ludzi odpowiedzialnych, który promuję, a w którym na każdym kroku trzeba byłoby uważać, żeby nie spaść w przepaść, z której być może ktoś wyciągnie, a być może nie, oczekuje ludzi niewielu. Na tym blogu może nawet większość (choć wątpię), ale przyznają Państwo, że Czytelnicy tego bloga nie są grupą reprezentatywną dla Polaków. Jest wręcz przeciwnie: to socjaliści promujący "darmową" służbę zdrowia odwołują się do powszechnych oczekiwań.

Pozbawione odpowiedzialności za słowa nierealne obietnice - niczego nie mogę obiecywać, bo obiecywać zmiany może władca. Nie wiem, czy Państwo zauważyli, że ja władzy raczej nie chcę, bo to za duża odpowiedzialność - ja tylko chcę, żeby trafiła ona w ręce ludzi odpowiedzialnych i wymagających odpowiedzialności od innych. Za siebie mogę ją wziąć, za miliony - nie. Ale nawet gdybym obiecywał, to obietnice te nie są nierealne, przynajmniej w znakomitej większości. Dowód przez okazanie: prawie wszystko, co postuluję, kiedyś istniało i funkcjonowało. To, że nie ma tego teraz, nie świadczy o nierealności. Papież-Polak nadal jest realny.

Stosowanie w działalności politycznej - politykiem nie jestem i na polityka się nie nadaję, przynajmniej na polityka demokratycznego. Mnie interesuje prawda (i niektórzy Komentatorzy nie potrafią mi wybaczyć tego, że piszę prawdę na temat swoich poglądów tam, gdzie mam je kontrowersyjne, czy - zdaniem socjalistów - niemoralne; słyszałem już kiedyś "możesz mieć takie poglądy, ale nie powinieneś ich publicznie głosić"). To powoduje, że niekiedy mój adwersarz przekona mnie do słuszności swojego lub błędności mojego zdania i ja to przyznam. Tymczasem w demokracji polityk nie może przyznawać przeciwnikowi racji, nawet jeśli przeciwnik ją ma! Bo przeciwnik zaraz powie: "widzicie, przyznał mi rację w tej kwestii, więc muszę mieć rację i w pozostałych, a zrozumienie tego przez niego to tylko kwestia czasu" - i lud pójdzie za nim.

Jest jeszcze inne wyjście: że moi oponenci zarzucający mi demagogię nie uznają definicji z WSWO PWN i stosują jakąś inną. Tylko proszę to wyraźnie zaznaczyć i podać tę inną definicję, żebym wiedział, do czego się odnosić!