Bloga rytm naturalny...

Oczywiście to, że z (2) wynika (3) nie powinno dziwić, jednak z (1) powinno teoretycznie wynikać zaprzeczenie (3). (3) to tak naprawdę suma (żeby nie używać w tym kontekście słowa "wypadkowa") (1) i (2), co prowadzi do wniosku, że mechanizmy regulujące ilość ofiar na drogach są silniejsze w (2) niż w (1). W dodatku działają w złą stronę.

Wniosek jest prosty. Można robić mnóstwo rzeczy: wymuszać zapinanie pasów, jazdę na światłach, podnosić poprzeczkę na prawo jazdy, etc. - ale dopóki chcemy dysponować wolnością podróżowania, nawet dość okrojoną, musimy przyjąć kilka tysięcy ludzkich żyć jako koszt tej wolności, i z tym kosztem się pogodzić. Ja się zresztą godzę, w tym sensie, że nie uważam, żeby rozwiązanie polegające na całkowitej delegalizacji ruchu drogowego z wyjątkiem pojazdów dziś uprzywilejowanych (te częściej ratują ludzkie życie, niż je odbierają, więc w statystyce wychodzą na plus) było dobre, choć istotnie liczba niepotrzebnie straconych ludzkich żyć w jego wyniku by zmalała, i choć jestem pewien, że nie istnieje żadne inne rozwiązanie zachowujące sensowny praktyczny rozmiar wolności podróżowania i jednocześnie redukujące znacząco - również praktyczną - liczbę ofiar.

Było o wolności podróżowania, ograniczonej co prawda masą regulacji i okrojonej do jednej dziedziny. Teraz coś o wolności ogólnej, którą ja postuluję: pełnym kapitalizmie, pełnej władzy rodziców nad dziećmi, etc. Występuje tu zjawisko podobne. Tak, zgadzam się: wprowadzenie dzikiego kapitalizmu kosztowałoby zapewne rocznie życie kilku tysięcy ludzi, którzy umarliby z głodu (sądzę, że w porównaniu z praktycznym działaniem socjalu, który nigdzie nie powoduje, że ludzie nie umierają, wzrost liczby ofiar nie byłby wyższy; może nawet umierałoby z głodu mniej ludzi, bo ogólny dobrobyt by rósł, a wraz z nim tendencja do pomocy). Tak, zgadzam się: danie rodzicom pełni władzy nad dziećmi spowodowałoby, że ta władza byłaby niekiedy nadużywana, i być może w wyniku tego zginęłoby kilkaset dzieci rocznie więcej, niż dzisiaj (choć statystyka, podobnie jak w przypadku pojazdów uprzywilejowanych, mogłaby być na plus: obstawiam, że w warunkach pełni władzy nad edukacją, zdrowiem, karaniem, etc. dzieci rodziłoby się ich o setki tysięcy rocznie więcej, niż dziś).

Ale byłaby większa wolność. Jestem piewcą ogromnego zwiększenia swobód i wolności obywatelskiej - ze świadomością, że jej kosztem jest, podobnie jak w przypadku wolności podróżowania, kilka tysięcy niepotrzebnie straconych żyć ludzkich rocznie. Nie uważam, żeby jej zabieranie (poprzez socjal; poprzez urzędową kontrolę nad wychowywaniem dzieci...) było dobre, choć istotnie być może w wyniku tych działań maleje liczba niepotrzebnych ofiar śmiertelnych.

Oczywiście nie trzeba się ze mną zgadzać. Mało tego: ktoś może mówić, że samochodów delegalizować nie należy, a jednocześnie kapitalizmu też wprowadzać nie należy, i wszystko będzie w porządku. Jednak jeśli ktoś taki poglądy, które głoszę, nazwie faszystowskimi, barbarzyńskimi, czy nieludzkimi, to ja nazwę jego poglądy bardziej faszystowskimi, bardziej barbarzyńskimi czy bardziej nieludzkimi (używając jego własnej terminologii; ludzie na ogół nie rozumieją, że poglądy prawicowe są właśnie antyfaszystowskie ze względu na swoją prokapitalistyczność, ale o tym innym razem). Bo nie ma żadnej różnicy jeśli chodzi o zasadę, nie ma zauważalnej różnicy jeśli chodzi o liczbę ofiar (ktoś twiedzi, że jest? proszę o dowód), za to jest znacząca różnica jeśli chodzi o zakres uzyskiwanej kosztem tych ludzkich istnień wolności.

Na niekorzyść tych, którzy chcieliby tylko jeździć.