Bloga rytm naturalny...

Nie mam ochoty pisać rozwlekłej epistoły o parytetach, gdyż - jak zauważył mój kolega - byłoby to "przekonywanie przekonanych". Dostaję jednak sygnały, że Państwo mają do czynienia z niezbyt zdecydowanymi i proszą o wsparcie jakimiś argumentami. Oto ich garść - przedstawiona w miarę (na ile ja potrafię) skrótowo i hasłowo, niech już Państwo to rozwiną w zależności od potrzeb konkretnych interlokutorów.

Mieszkałem gdzieś w kraju nad Wisłą
Pamiętam to tak dokładnie
Czarno widzę swoją przyszłość
Choć Tusk obiecał Irlandię

I ja się temu nie dziwię
Wiem dobrze co będzie tu dalej
Polacy będą szczęśliwi
Za lat czterysta lub wcale

Ubezpieczam starą Octavię
Z nadzieją że mi ją skradniesz
Kombinują wszyscy prawie
Czekając na tę Irlandię

I ja się temu nie dziwię
Wiem dobrze co będzie tu dalej
Polacy będą szczęśliwi
Za lat czterysta lub wcale

Dziś na ulicy Fabrycznej
Coś ktoś komuś ukradnie
I takie zdarzenia są liczne
Choć Tusk obiecał Irlandię

I ja się temu nie dziwię
Wiem dobrze co będzie tu dalej
Polacy będą szczęśliwi
Za lat czterysta lub wcale

ZUS kasę wydaje raczej
Na biura, a nie poradnie
Bo czy dla ZUS-u coś znaczy
Że Tusk obiecał Irlandię

I ja się temu nie dziwię
Wiem dobrze co będzie tu dalej
Polacy będą szczęśliwi
Za lat czterysta lub wcale

Środa kojarzy mi się z bredzeniem - osobliwie od czasu nagłośnienia sprawy parytetów. Jej dzisiaj nie poruszę, ale pobredzę sobie na parę pomniejszych tematów.

Nie lubię chwalić PO ani ludzi związanych z tą formacją, jednak za sposób potraktowania kupców bezprawnie blokujących hale pod Pałacem Kultury i Nauki należą się Hannie Gronkiewicz-Waltz duże brawa.

A ponieważ nie pamięta tekstu, jakim go raczono w dzieciństwie, śpiewając improwizuje. Oto efekt:

Wyrokiem sądu USA Bernard Madoff został skazany na 150 lat więzienia za przywłaszczenie sobie 65 mld dolarów za pomocą piramidy finansowej działającej na zasadzie finansowania starszych stażem członków ze składek młodszych stażem. Zadanie z matematyki: zakładając liniową zależność kary od sumy defraudacji przy tym schemacie działania proszę policzyć, ile do kupy lat odsiadki należy się twórcom ZUS-u. Różnicę między piramidą z dobrowolnym uczestnictwem a piramidą z przymusowym uczestnictwem można pominąć.

Sąd wydał wyrok w sprawie emerytki, która nie nabiła usługi ksero na kasę fiskalną, czym naraziła fiskusa na stratę 2 gr. Skazał ją na 130 zł kary i 170 zł kosztów postępowania sądowego. To nie koniec sprawy, bo na pewno będą odwołania, jednak na razie stan jest właśnie taki. Prawo, na podstawie którego sąd wymierzył karę, jest kretyńskie i niemoralne - jest nim ustawa o VAT - jednak rolą sądu jest je wypełniać, a nie wdawać się w jego ocenę. Dlatego tutaj uważam, że sąd miał rację.

... i raczej prędko nie wrócę do regularnego pisania długich notek, ponieważ ostatnio absorbuje mnie w całości inny temat. Inny temat przyszedł na świat 17 czerwca o 21:11, ma prawie 4 kg i ponad 50 cm. Czytelników przepraszam, proszę o wyrozumiałość i cierpliwość.

... - tyle tytułem wstępu. Tytułem rozwinięcia zaś: powyższe zdanie nie jest li-tylko elementem jakiejś barbarzyńskiej doktryny dążenia do celu po trupach, lecz faktem, z którym musimy się pogodzić - czy nam to odpowiada, czy nie.

Znalazłem wczoraj w Internecie dyskusję wyborczą nie tyle na temat "na kogo głosować" (i słusznie, bo była cisza), ile zachęcającą, żeby w ogóle głosować. Z nudów przerzuciłem, spotykając mniej lub bardziej wyświechtane argumenty obu stron. Oczywiście były frazesy o demokracji jako ustroju nieidealnym, ale że lepszego nie wymyślono (o republice albo plutokracji nie słyszeli?!). Jednak jedno zdanie autentycznie mnie zmroziło:

"państwo daje mi prawa, a ja za to wypełniam obywatelskie obowiązki - idę głosować"

W momencie, gdy - najwyraźniej na serio - tak myślący i piszący ludzie mają prawo głosu, mamy to co mamy i powinniśmy dziękować za łagodny wymiar kary.