Bloga rytm naturalny...

Ludziom myślącym podobnie jak ja socjaliści zarzucają niekiedy, że nie mamy serca. Ostatnio usłyszałem podobny zarzut: iż myślę tylko portfelem i kartą kredytową. Pomyślałem trochę głową... i doszedłem do kolejnej już wewnętrznej sprzeczności w socjalizmie.

Na początek przepraszam PT Komentatorów, którzy odpowiadali na pytania zadane w notce "Sto pytań do (6 - 10)" za nieustosunkowanie się do nich dzisiaj. Pamiętam o tych odpowiedziach, natomiast całe pytania były wstępem do osobnego tematu, który po powrocie z wojaży poruszę. Co jest przy okazji odpowiedzią na zarzut o akademickość owych rozważań: przygotowuję notkę o poczuciu sprawiedliwości opartą na sytuacji dość analogicznej, natomiast tak powszechnej, że startując od niej wszyscy moglibyśmy dać się ponieść stereotypom. A tymczasem ciekawsze komentarze z pozostałych notek.

Na początek sprawy porządkowe. Wyjeżdżam do Czech bić konie i posuwać damy w najróżniejszych pozycjach. Nie wiem, jak będzie na miejscu z dostępem do Internetu, a także do polskich czcionek. Nie wiem też, czy po tych wyczerpujących dość rozrywkach (intelektualnie, rzecz jasna) będę jeszcze w stanie pisać cokolwiek. Dlatego parę kwestyj porządkowych:

Wiosna w pełni. Jeszcze miesiąc temu nieśmiało, teraz już pełną parą wychodzą roślinki spod ziemi, a kolana spod spódniczek, dzięki czemu nie tylko roślinki rosną. A skoro o wychodzeniu spod spódniczek mowa...

To oczywiście moja wina, że dyskusja tak się przeciągnęła na temat, na który - wydawałoby się - "ileż można" dyskutować. Moja, bo myśli, które od jakiegoś czasu kołatały mi się po łepetynie, dopiero dziś dały się zwerbalizować. Oto i one:

W ostatnim czasie dyskutowałem z kilkoma zwolennikami obowiązku posiadania przez kierowców ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej. Wszyscy wysuwali podobny argument: "ja nie życzę sobie, żeby koło mnie jechał nieubezpieczony kierowca, bo jeśli mnie potrąci, to wolę mieć pewność, że będzie miał z czego zapłacić moje koszta leczenia". Być może Państwo są, podobnie jak ja, przeciwnikami tego obowiązku. Podaję więc, co można na takie często spotykane dictum odpowiedzieć i zapraszam do nadsyłania kolejnych pomysłów.

Na temat sposobu traktowania prawa dostałem następujące pytanie od Mistrzyni_Gry:

1. Na prośbę Komentatorów zwiększyłem okno komentarza, jednak zrobiłem to w sposób "dziwny". Całość kodu strony nie jest w tej chwili do końca zgodna ze standardami CSS+HTML i nie gwarantuję działania we wszystkich przeglądarkach. U mnie działa pod Firefoksem 2.0.0.8 uruchomionym w systemie Fedora Linux.

2. Rzeczywiście, słowo "abstrachując" w komentarzu wygwiazdkowuje się samo do "abstrach**ąc" (w notce nie, nie stosowałem żadnych tricków), czego pojąć nie mogę. Prośba o niecytowanie mnie z błędami jest nadal aktualna.

Ha! Nie tak dawno pisałem o epatowaniu odmiennością, a tu parę dni temu w "Gazecie Wyborczej" z 14 kwietnia br. moja Żona odnalazła krótki reportaż, zawierający podsumowanie ankiet przeprowadzonych w szkołach. Wynika z niego, że około połowy uczniów polskich szkół twierdzi, że w ich szkole nie ma gejów ani lesbijek.

Moją ciekawość sprzed tygodnia zaspokoił salival umieszczając 128. komentarz przed 2048. odwiedzinami w historii bloga. Przy okazji spytał, czy notka o nieracjonalnych ksywkach była z przymrużeniem oka. I tak, i nie.