Bloga rytm naturalny...

Doszedłem do wniosku, że temat porównania liberała do ekologa w kwestii głoszenia swoich poglądów tam, gdzie może być to ryzykowne, wymaga szerszego omówienia. Zrobiłem to pokrótce w komentarzu, ale warto to moim zdaniem powtórzyć w notce.

Gdy pisałem o wywrotowych nauczycielach islamu w Austrii, niemal nikt nie zgodził się z moją tezą. Również ludzie na ogół się ze mną zgadzający, a nie komentujący na blogu. Tymczasem ja nie twierdzę, że w konkretnym przypadku postąpiono źle. Przeraża mnie natomiast to, że w przypadku konfliktu między zdaniem rodziców, a zdaniem państwowych urzędników na jakiekolwiek sprawy związane z wychowaniem dziecka zdanie państwowych urzędników okazuje się wiążące - i nikt nie protestuje! Gdyby ktokolwiek zaznaczył, że przypadek austriacki to słuszny wyjątek od słusznej reguły - ale wszyscy milcząco przyjęli, że to reguła "urzędnik przed rodzicem" jest słuszna. I przed rodziną w ogólności.

Propozycja nie dotyczy tych ekologów, którzy są tchórzami - co, jak sądzę, stanowi znikomy odsetek tej szlachetnej przecież społeczności. A brzmi ona: proszę pojechać do Londynu i zacząć tam - najlepiej dzisiaj - wieszczyć zagładę z powodu Globalnego Ocieplenia i krzyczeć, jak by to było tragicznie, gdyby temperatura podskoczyła o parę stopni Celsjusza.

... praktykującego katolika na ulicy to ze świecą szukać...

Nie mam inwencji, więc kopiuję definicję ze strony UOKiK. Źródło:
http://www.uokik.gov.pl/pl/ochrona_konsumentow/faq/#pytanie10

Nieoczekiwanie z dwóch zupełnie różnych stron zbiegła się ta sama kwestia: religii i jej wpływu na kształt państwa. Spróbuję rozwiać wątpliwości dotyczące mojego nastawienia do sprawy.

Na początek powrót - po raz ostatni - do kwestii, czy podatki są kradzieżą, skoro do niektórych z nich nawołuje Bóg. Moja odpowiedź brzmi: nie, jeśli nawołuje do nich Bóg, tak w przeciwnym przypadku. Zasada ogólna brzmi co prawda, że słuszność żadnej tezy nie zależy od tego, kto tę tezę wygłasza, ale jeszcze ważniejsza jest zasada mówiąca, że Bóg nie ma obowiązku podlegać żadnym zasadom, jakim podlegają wszystkie pozostałe byty - również tym ogólnym. Tu jest przykład, kiedy moim zdaniem nie podlega. Zdaję sobie sprawę, że może być to trudno zrozumieć, zwłaszcza niewierzącemu. Proszę jednak nie ponawiać pytań z tej beczki; będę je starannie ignorował, a priori kierując do niniejszego akapitu w poszukiwaniu odpowiedzi. Ja tego już prościej wytłumaczyć nie umiem (może umie któryś Komentator, który się ze mną zgadza?), więc proponuję czytać do skutku. Albo do pogodzenia się z brakiem skutku. Trudno - nie każdy wszystko rozumie; ja nie jestem w stanie zrozumieć połowy końcówek szachowych, które rozgrywam.

Właśnie przyszło mi do głowy, gdzie może tkwić problem. Z jednej strony mamy prawo Godwina: "Podczas przeciągającej się dyskusji w Internecie prawdopodobieństwo przyrównania czegoś lub kogoś do nazizmu bądź Hitlera dąży do 1". Z drugiej strony ja mam obserwację Pietrzaka: "Przyrównywanie niektórych rzeczy lub osób do nazizmu bądź Hitlera jest zasadne". Zasada ataku na reductio ad Hitlerum wzięła się z prawa Godwina, bo porównania, o których on mówi najczęściej są atakami pozamerytorycznymi - kategorycznie jednak sprzeciwiam się uznawaniu tego za porażkę w sytuacji, gdy argument jest czysto merytoryczny, a porównanie zasadne. Trudno tutaj o dobrą, precyzyjną legislację; legislator bloga/usenetu/forum może jedynie napisać, że "nieuzasadnione reductio ad Hitlerum skutkuje natychmiastową porażką stosującego", a konkretne przypadki powinny podpadać pod judykaturę. Na tym blogu byłby problem: musiałbym znaleźć bezstronnego i godnego zaufania sędziego, a z założenia "targetem" tego bloga nie są ludzie bezstronni z założenia - co najwyżej tacy, którzy jeszcze nie mają wyrobionych ostrych poglądów.

Drodzy Liberałowie! Chciałem się z Wami podzielić swoim odkryciem teoretycznym i poprosić o przemyślenie go i ocenę. Odkrycie dotyczy szkodzenia sobie i innym.