Tiocyjanian rtęci

Pierwszy raz widzę, żeby skały srały oO.

Po nazwie sądzę, że to niejadalne. Wymyślcie coś takiego z ziemniakami albo kiełbachą, to powstrzymamy głód na ziemi.

Ale przecież mówi się "srać ogniem" a nie "palić się kupą"??

Dobre t t t to t to do uscelniania łokin mogło by być :)

A niedługo opanuje Ziemie

michalrico i ShuffleLady:

A ja was nie rozumiem, ale patrzcie jak ten Tiocyjanian rtęci się zesrał ! Czy to nie jest piękne?

@ ShuffleLady: chyba nie do końca. Alberta E. zna? Taki wzór swego czasu napisał E=mc^2. On to mówi tak w skrócie, że z materii można zrobić energię i w drugą stronę. Poza tym w niektórych procesach fizycznych naukowcy obserwują ubytek masy (np w reakcjach jądrowych) i przyrost olbrzymiej energii.

Zasada zachowania materii oznacza, że rzeczywistość podlega
pewnym zmianom ale nie może być „zniszczona” tzn. doprowadzona do
stanu nicości .Zasada ta również działa odwrotnie: z nicości nie
może coś powstać. Można powiedzieć, że łączy się z zasada przyczynowości ponieważ nic nie zachodzi bez przyczyny. Tu jest materiał (tiocyjanian rteci) i przyczyna (ogień - spalanie). Tak mi się wydaje. :P

@kubansky


HAHAH, nieźle podsumowałeś:D

A zasada zachowania materii poszła na spacer i nie wróciła.....

@naitsyrk
Bo to jest w Polsce. W tle słychać (zwłaszcza pod sam koniec), że ktoś mówi "I to już koniec przedstawienia?"

ooo a ten chłopczyk chyba kibicuje polsce;p

Lubimy tentacle.

lol, jak potworki z "The Thing" :P

tak a propos, mogliby rozkminić jeszcze jak zrobić samorzygające się rzygi, to by mozna bylo rano po imprezie ludziom na poduche klaść

wygląda to jak samosrająca się kupa. suuuuper :D

cthulhu fhtagn

Aha rodanek to inaczej Tiocyjanian

Dla żądnych wiedzy i chemików amatorów:)

Jak otrzymać rodanek rtęci?

Zaczniemy od poważnego ostrzeżenia. Pracować teraz będziemy z substancjami szkodliwymi dla zdrowia. Dokładność i staranność są tu obowiązkowe, a samo „ożywienie” kamienia wolno wykonywać tylko na wolnej przestrzeni, z dala od zabudowań i ludzi.

Do sporządzenia rodanku rtęci potrzebne będą dwa surowce:

1. jakakolwiek rozpuszczalna w wodzie sól rtęci dwuwartościowej, a więc azotan rtęci – Hg(NO3)2 albo siarczan rtęci – HgSO4

2. jakikolwiek dobrze rozpuszczalny w wodzie rodanek, a więc np. rodanek amonu – NH4CNS czy rodanek potasu – KCNS.

Cały czas pamiętamy, że wszystkie sole rtęci są bardzo silnie trujące.

Z chwilą, gdy do wodnego roztworu rtęci dodamy rozpuszczony rodanek, zacznie się od razu wytrącać i opadać na dno naczynia biały, ciężki osad rodanku rtęci.

Hg(NO3)2 2KCNS –––> Hg(CNS)2 2KNO3

Ilościowo będzie to 30 g Hg(NO3)2 i 22 g KCNS, co da około 35 g rodanku rtęci.

Gdyby trzeba było użyć azotanu rtęci, wtedy do wody, w której rozpuszczamy kryształy tego związku, dodajemy kilka kropel stężonego kwasu azotowego. Ten dodatek zapobiega hydrolizie, czyli rozkładowi azotanu i ułatwia jego rozpuszczanie w wodzie,

Związki rtęci nie są zbyt dobrze rozpuszczalne w wodzie, nie otrzymamy więc z nich roztworów stężonych. Radzimy 35 g siarczanu rtęci czy 30 g azotanu rtęci rozpuścić w około 300 cm3 ciepłej wody. Ilość wody nie jest tu bardzo istotna, chodzi jedynie o całkowite rozpuszczanie się soli rtęci, a jednocześnie, ze względu na póżniejsze sączenie, trzeba sporządzić tego roztworu jak najmniej.

W przeciwieństwie do soli rtęci, rodanki – potasu, sodu czy amonu – są w wodzie doskonale rozpuszczalne. Dlatego niezbędną ilość rodanku – 20 g – rozpuścimy całkowicie już w 60–70 cm3 wody. Tak więc przygotowujemy dwa roztwory – soli rtęci i rodanku. Teraz oba wykonane roztwory zlewamy do jednego dużego naczynia i mieszamy. Pozwalamy, żeby powstały biały osad rodanku rtęci opadł na dno i wtedy ostrożnie zlewamy klarowną ciecz znad osadu. Z kolei do naczynia wlewamy 250 cm3 czystej wody, całość starannie mieszamy, a gdy osad całkowicie opadnie na dno, klarowną ciecz zlewamy. Jest to tzw. przemywanie osadu przez dekantację. Czynność tę powtarzamy 4–5 razy, a na końcu odsączamy na dużym lejku z sączkiem z bibuły.

Właściwe przemywanie osadu można by przeprowadzić bezpośrednio na sączku, ale w naszym przypadku, gdy osadu jest sporo, o wiele szybciej jest przemywać go przez dekantację w zlewce.

Zdjęty z sączka mokry osad rodanku rtęci podsuszamy pomiędzy dwiema bibułami. Na drugi dzień możemy już przystąpić do prób z tym związkiem. Jednak pełni ciekawości co do wyników swej pracy, nie zapominajmy, że po naszykowaniu rodanku do suszenia trzeba starannie umyć naczynia, ręce i zrobić porządek w laboratorium.

Proszek podpalony zapałką też „ożywa” i rośnie. Najładniej jednak rosną bryłki wielkości orzecha laskowego. Dlatego z wilgotnej jeszcze masy formujemy bryłkę.

I jeszcze przepisy zastępcze

Ponieważ ciągle zdajemy sobie sprawę z trudności z kupowaniem odczynników, podamy jeszcze jeden prostszy sposób na mieszaninę o właściwościach podobnych do rodanku rtęci.

Osobno i kolejno – to ważne – trzeba utrzeć dokładnie w możdzierzu:

Dwuchromian potasu – K2Cr2O7 5 g

Azotan potasu (saletra) – KNO3 2,5 g

Cukier spożywczy 7 g

Wszystkie trzy proszki zsypujemy razem do parowniczki, starannie mieszamy i zarabiamy kilkoma kroplami denaturatu na ciastkowatą masę. Jeszcze mokrą masę kładziemy do wąskiej rynienki kartonowej. Po dokładnym wysuszeniu otrzymamy twarde beleczki.

Beleczka zapalona z jednego końca zapałką spala się powoli, tworząc duże ilości popiołu. Doświadczenie jest łatwe i jednocześnie efektowne.

@Serafin5430:

Jak nie będziesz tego jadł, ani wdychał oparów to się nie otrujesz.

To jest przeca trujące :D

jak snake z south parka ^_^

znajdziesz to w każdym (oczywiście dobrym) sklepie z odczynnikami chemicznymi- dużo tego jest w internecie.

fajna zabawka tylko bardzo trująca.

ja chce takiego Cthulhu :D gdzie go kupic?

This is cool. Dobra co z tym zrobimy? Pomyśleli chwile po czym wrzucili do rzeki.

Można się otruć podczas tej zabawy, ale ileż przy tym radochy! ;)

To jest Cthulhu w pigułce, Wędrowycz ma takich całe pudełko :D

HEHE ten ziomal , który to podpalał miał T-shert Reprezentacji Polski pozdro

TO ŻYJE

W dzieciństwie, a było to naprawdę dawno temu, miałem książkę zatytułowaną "Między zabawą a chemią" i w niej było dokładnie opisane jak w domu wykonać to doświadczenie. O ile pamiętam nazwane ono było tam wężami faraona.